51.21

अभिगम्य तम् आसीनं नरेन्द्रम् अभिवाद्य च

abhigamya tam āsīnaṃ narendram abhivādya ca

51.21.2

सुमन्त्रो रामवचनं यथोक्तं प्रत्यवेदयत्

sumantro rāmavacanaṃ yathoktaṃ pratyavedayat

51.22

स तूष्णीम् एव तच् छ्रुत्वा राजा विभ्रान्तचेतनः

sa tūṣṇīm eva tac chrutvā rājā vibhrāntacetanaḥ

51.22.2

मूर्छितो न्यपतद् भूमौ रामशोकाभिपीडितः

mūrchito nyapatad bhūmau rāmaśokābhipīḍitaḥ

51.23

ततो ऽन्तःपुरम् आविद्धं मूर्छिते पृथिवीपतौ

tato 'ntaḥpuram āviddhaṃ mūrchite pṛthivīpatau

51.23.2

उद्धृत्य बाहू चुक्रोश नृपतौ पतिते क्षितौ

uddhṛtya bāhū cukrośa nṛpatau patite kṣitau

51.24

सुमित्रया तु सहिता कौसल्या पतितं पतिम्

sumitrayā tu sahitā kausalyā patitaṃ patim

51.24.2

उत्थापयामास तदा वचनं चेदम् अब्रवीत्

utthāpayāmāsa tadā vacanaṃ cedam abravīt

51.25

इमं तस्य महाभाग दूतं दुष्करकारिणः

imaṃ tasya mahābhāga dūtaṃ duṣkarakāriṇaḥ

51.25.2

वनवासाद् अनुप्राप्तं कस्मान् न प्रतिभाषसे

vanavāsād anuprāptaṃ kasmān na pratibhāṣase

51.26

अद्येमम् अनयं कृत्वा व्यपत्रपसि राघव

adyemam anayaṃ kṛtvā vyapatrapasi rāghava

51.26.2

उत्तिष्ठ सुकृतं ते ऽस्तु शोके न स्यात् सहायता

uttiṣṭha sukṛtaṃ te 'stu śoke na syāt sahāyatā

51.27

देव यस्या भयाद् रामं नानुपृच्छसि सारथिम्

deva yasyā bhayād rāmaṃ nānupṛcchasi sārathim

51.27.2

नेह तिष्ठति कैकेयी विश्रब्धं प्रतिभाष्यताम्

neha tiṣṭhati kaikeyī viśrabdhaṃ pratibhāṣyatām

51.28

सा तथोक्त्वा महाराजं कौसल्या शोकलालसा

sā tathoktvā mahārājaṃ kausalyā śokalālasā

51.28.2

धरण्यां निपपाताशु बाष्पविप्लुतभाषिणी

dharaṇyāṃ nipapātāśu bāṣpaviplutabhāṣiṇī

51.29

एवं विलपतीं दृष्ट्वा कौसल्यां पतितां भुवि

evaṃ vilapatīṃ dṛṣṭvā kausalyāṃ patitāṃ bhuvi

51.29.2

पतिं चावेक्ष्य ताः सर्वाः सस्वरं रुरुदुः स्त्रियः

patiṃ cāvekṣya tāḥ sarvāḥ sasvaraṃ ruruduḥ striyaḥ

51.30

ततस् तम् अन्तःपुरनादम् उत्थितं समीक्ष्य वृद्धास् तरुणाश् च मानवाः

tatas tam antaḥpuranādam utthitaṃ samīkṣya vṛddhās taruṇāś ca mānavāḥ

51.30.2

स्त्रियश् च सर्वा रुरुदुः समन्ततः पुरं तदासीत् पुनर् एव संकुलम्

striyaś ca sarvā ruruduḥ samantataḥ puraṃ tadāsīt punar eva saṃkulam

Rāmāyaṇa