3.19

प्रसाद्यमानश् च मया सो ऽब्रवीन् मां महायशाः

prasādyamānaś ca mayā so 'bravīn māṃ mahāyaśāḥ

3.19.2

यदा दाशरथी रामस् त्वां वधिष्यति संयुगे

yadā dāśarathī rāmas tvāṃ vadhiṣyati saṃyuge

3.20

तदा प्रकृतिम् आपन्नो भवान् स्वर्गं गमिष्यति

tadā prakṛtim āpanno bhavān svargaṃ gamiṣyati

3.20.2

इति वैश्रवणो राजा रम्भासक्तम् उवाच ह

iti vaiśravaṇo rājā rambhāsaktam uvāca ha

3.21

अनुपस्थीयमानो मां संक्रुद्धो व्याजहार ह

anupasthīyamāno māṃ saṃkruddho vyājahāra ha

3.21.2

तव प्रसादान् मुक्तो ऽहम् अभिशापात् सुदारुणात्

tava prasādān mukto 'ham abhiśāpāt sudāruṇāt

3.21.3

भवनं स्वं गमिष्यामि स्वस्ति वो ऽस्तु परंतप

bhavanaṃ svaṃ gamiṣyāmi svasti vo 'stu paraṃtapa

3.22

इतो वसति धर्मात्मा शरभङ्गः प्रतापवान्

ito vasati dharmātmā śarabhaṅgaḥ pratāpavān

3.22.2

अध्यर्धयोजने तात महर्षिः सूर्यसंनिभः

adhyardhayojane tāta maharṣiḥ sūryasaṃnibhaḥ

3.23

तं क्षिप्रम् अभिगच्छ त्वं स ते श्रेयो विधास्यति

taṃ kṣipram abhigaccha tvaṃ sa te śreyo vidhāsyati

3.23.2

अवटे चापि मां राम निक्षिप्य कुशली व्रज

avaṭe cāpi māṃ rāma nikṣipya kuśalī vraja

3.24

रक्षसां गतसत्त्वानाम् एष धर्मः सनातनः

rakṣasāṃ gatasattvānām eṣa dharmaḥ sanātanaḥ

3.24.2

अवटे ये निधीयन्ते तेषां लोकाः सनातनाः

avaṭe ye nidhīyante teṣāṃ lokāḥ sanātanāḥ

3.25

एवम् उक्त्वा तु काकुत्स्थं विराधः शरपीडितः

evam uktvā tu kākutsthaṃ virādhaḥ śarapīḍitaḥ

3.25.2

बभूव स्वर्गसम्प्राप्तो न्यस्तदेहो महाबलः

babhūva svargasamprāpto nyastadeho mahābalaḥ

3.26

तं मुक्तकण्ठम् उत्क्षिप्य शङ्कुकर्णं महास्वनम्

taṃ muktakaṇṭham utkṣipya śaṅkukarṇaṃ mahāsvanam

3.26.2

विराधं प्राक्षिपच् छ्वभ्रे नदन्तं भैरवस्वनम्

virādhaṃ prākṣipac chvabhre nadantaṃ bhairavasvanam

3.27

ततस् तु तौ काञ्चनचित्रकार्मुकौ निहत्य रक्षः परिगृह्य मैथिलीम्

tatas tu tau kāñcanacitrakārmukau nihatya rakṣaḥ parigṛhya maithilīm

3.27.2

विजह्रतुस् तौ मुदितौ महावने दिवि स्थितौ चन्द्रदिवाकराव् इव

vijahratus tau muditau mahāvane divi sthitau candradivākarāv iva

4.1

हत्वा तु तं भीमबलं विराधं राक्षसं वने

hatvā tu taṃ bhīmabalaṃ virādhaṃ rākṣasaṃ vane

Rāmāyaṇa