9.10.2

राक्षसैर् दण्डकारण्ये बहुभिः कामरूपिभिः

rākṣasair daṇḍakāraṇye bahubhiḥ kāmarūpibhiḥ

9.10.3

अर्दिताः स्म भृशं राम भवान् नस् त्रातुम् अर्हति

arditāḥ sma bhṛśaṃ rāma bhavān nas trātum arhati

9.11

होमकाले तु सम्प्राप्ते पर्वकालेषु चानघ

homakāle tu samprāpte parvakāleṣu cānagha

9.11.2

धर्षयन्ति स्म दुर्धर्षा राक्षसाः पिशिताशनाः

dharṣayanti sma durdharṣā rākṣasāḥ piśitāśanāḥ

9.12

राक्षसैर् धर्षितानां च तापसानां तपस्विनाम्

rākṣasair dharṣitānāṃ ca tāpasānāṃ tapasvinām

9.12.2

गतिं मृगयमाणानां भवान् नः परमा गतिः

gatiṃ mṛgayamāṇānāṃ bhavān naḥ paramā gatiḥ

9.13

कामं तपःप्रभावेन शक्ता हन्तुं निशाचरान्

kāmaṃ tapaḥprabhāvena śaktā hantuṃ niśācarān

9.13.2

चिरार्जितं तु नेच्छामस् तपः खण्डयितुं वयम्

cirārjitaṃ tu necchāmas tapaḥ khaṇḍayituṃ vayam

9.14

बहुविघ्नं तपोनित्यं दुश्चरं चैव राघव

bahuvighnaṃ taponityaṃ duścaraṃ caiva rāghava

9.14.2

तेन शापं न मुञ्चामो भक्ष्यमाणाश् च राक्षसैः

tena śāpaṃ na muñcāmo bhakṣyamāṇāś ca rākṣasaiḥ

9.15

तद् अर्द्यमानान् रक्षोभिर् दण्डकारण्यवासिभिः

tad ardyamānān rakṣobhir daṇḍakāraṇyavāsibhiḥ

9.15.2

रक्ष नस् त्वं सह भ्रात्रा त्वन्नाथा हि वयं वने

rakṣa nas tvaṃ saha bhrātrā tvannāthā hi vayaṃ vane

9.16

मया चैतद् वचः श्रुत्वा कार्त्स्न्येन परिपालनम्

mayā caitad vacaḥ śrutvā kārtsnyena paripālanam

9.16.2

ऋषीणां दण्डकारण्ये संश्रुतं जनकात्मजे

ṛṣīṇāṃ daṇḍakāraṇye saṃśrutaṃ janakātmaje

9.17

संश्रुत्य च न शक्ष्यामि जीवमानः प्रतिश्रवम्

saṃśrutya ca na śakṣyāmi jīvamānaḥ pratiśravam

9.17.2

मुनीनाम् अन्यथा कर्तुं सत्यम् इष्टं हि मे सदा

munīnām anyathā kartuṃ satyam iṣṭaṃ hi me sadā

9.18

अप्य् अहं जीवितं जह्यां त्वां वा सीते सलक्ष्मणाम्

apy ahaṃ jīvitaṃ jahyāṃ tvāṃ vā sīte salakṣmaṇām

9.18.2

न तु प्रतिज्ञां संश्रुत्य ब्राह्मणेभ्यो विशेषतः

na tu pratijñāṃ saṃśrutya brāhmaṇebhyo viśeṣataḥ

9.19

तद् अवश्यं मया कार्यम् ऋषीणां परिपालनम्

tad avaśyaṃ mayā kāryam ṛṣīṇāṃ paripālanam

9.19.2

अनुक्तेनापि वैदेहि प्रतिज्ञाय तु किं पुनः

anuktenāpi vaidehi pratijñāya tu kiṃ punaḥ

Rāmāyaṇa