13.35

जटायुषं तु प्रतिपूज्य राघवो मुदा परिष्वज्य च संनतो ऽभवत्

jaṭāyuṣaṃ tu pratipūjya rāghavo mudā pariṣvajya ca saṃnato 'bhavat

13.35.2

पितुर् हि शुश्राव सखित्वम् आत्मवाञ् जटायुषा संकथितं पुनः पुनः

pitur hi śuśrāva sakhitvam ātmavāñ jaṭāyuṣā saṃkathitaṃ punaḥ punaḥ

13.36

स तत्र सीतां परिदाय मैथिलीं सहैव तेनातिबलेन पक्षिणा

sa tatra sītāṃ paridāya maithilīṃ sahaiva tenātibalena pakṣiṇā

13.36.2

जगाम तां पञ्चवटीं सलक्ष्मणो रिपून् दिधक्षञ् शलभान् इवानलः

jagāma tāṃ pañcavaṭīṃ salakṣmaṇo ripūn didhakṣañ śalabhān ivānalaḥ

14.1

ततः पञ्चवटीं गत्वा नानाव्यालमृगायुताम्

tataḥ pañcavaṭīṃ gatvā nānāvyālamṛgāyutām

14.1.2

उवाच भ्रातरं रामो लक्ष्मणं दीप्ततेजसम्

uvāca bhrātaraṃ rāmo lakṣmaṇaṃ dīptatejasam

14.2

आगताः स्म यथोद्दिष्टम् अमुं देशं महर्षिणा

āgatāḥ sma yathoddiṣṭam amuṃ deśaṃ maharṣiṇā

14.2.2

अयं पञ्चवटीदेशः सौम्य पुष्पितकाननः

ayaṃ pañcavaṭīdeśaḥ saumya puṣpitakānanaḥ

14.3

सर्वतश् चार्यतां दृष्टिः कानने निपुणो ह्य् असि

sarvataś cāryatāṃ dṛṣṭiḥ kānane nipuṇo hy asi

14.3.2

आश्रमः कतरस्मिन् नो देशे भवति संमतः

āśramaḥ katarasmin no deśe bhavati saṃmataḥ

14.4

रमते यत्र वैदेही त्वम् अहं चैव लक्ष्मण

ramate yatra vaidehī tvam ahaṃ caiva lakṣmaṇa

14.4.2

तादृशो दृश्यतां देशः संनिकृष्टजलाशयः

tādṛśo dṛśyatāṃ deśaḥ saṃnikṛṣṭajalāśayaḥ

14.5

वनरामण्यकं यत्र जलरामण्यकं तथा

vanarāmaṇyakaṃ yatra jalarāmaṇyakaṃ tathā

14.5.2

संनिकृष्टं च यत्र स्यात् समित्पुष्पकुशोदकम्

saṃnikṛṣṭaṃ ca yatra syāt samitpuṣpakuśodakam

14.6

एवम् उक्तस् तु रामेण लक्ष्मणः संयताञ्जलिः

evam uktas tu rāmeṇa lakṣmaṇaḥ saṃyatāñjaliḥ

14.6.2

सीतासमक्षं काकुत्स्थम् इदं वचनम् अब्रवीत्

sītāsamakṣaṃ kākutstham idaṃ vacanam abravīt

14.7

परवान् अस्मि काकुत्स्थ त्वयि वर्षशतं स्थिते

paravān asmi kākutstha tvayi varṣaśataṃ sthite

14.7.2

स्वयं तु रुचिरे देशे क्रियताम् इति मां वद

svayaṃ tu rucire deśe kriyatām iti māṃ vada

14.8

सुप्रीतस् तेन वाक्येन लक्ष्मणस्य महाद्युतिः

suprītas tena vākyena lakṣmaṇasya mahādyutiḥ

14.8.2

विमृशन् रोचयामास देशं सर्वगुणान्वितम्

vimṛśan rocayāmāsa deśaṃ sarvaguṇānvitam

Rāmāyaṇa