34.19.2

निराबाधो हरिष्यामि राहुश् चन्द्रप्रभाम् इव

nirābādho hariṣyāmi rāhuś candraprabhām iva

34.20

ततः पश्चात् सुखं रामे भार्याहरणकर्शिते

tataḥ paścāt sukhaṃ rāme bhāryāharaṇakarśite

34.20.2

विश्रब्धः प्रहरिष्यामि कृतार्थेनान्तरात्मना

viśrabdhaḥ prahariṣyāmi kṛtārthenāntarātmanā

34.21

तस्य रामकथां श्रुत्वा मारीचस्य महात्मनः

tasya rāmakathāṃ śrutvā mārīcasya mahātmanaḥ

34.21.2

शुष्कं समभवद् वक्त्रं परित्रस्तो बभूव च

śuṣkaṃ samabhavad vaktraṃ paritrasto babhūva ca

34.22

स रावणं त्रस्तविषण्णचेता महावने रामपराक्रमज्ञः

sa rāvaṇaṃ trastaviṣaṇṇacetā mahāvane rāmaparākramajñaḥ

34.22.2

कृताञ्जलिस् तत्त्वम् उवाच वाक्यं हितं च तस्मै हितम् आत्मनश् च

kṛtāñjalis tattvam uvāca vākyaṃ hitaṃ ca tasmai hitam ātmanaś ca

35.1

तच् छ्रुत्वा राक्षसेन्द्रस्य वाक्यं वाक्यविशारदः

tac chrutvā rākṣasendrasya vākyaṃ vākyaviśāradaḥ

35.1.2

प्रत्युवाच महाप्राज्ञो मारीचो राक्षसेश्वरम्

pratyuvāca mahāprājño mārīco rākṣaseśvaram

35.2

सुलभाः पुरुषा राजन् सततं प्रियवादिनः

sulabhāḥ puruṣā rājan satataṃ priyavādinaḥ

35.2.2

अप्रियस्य च पथ्यस्य वक्ता श्रोता च दुर्लभः

apriyasya ca pathyasya vaktā śrotā ca durlabhaḥ

35.3

न नूनं बुध्यसे रामं महावीर्यं गुणोन्नतम्

na nūnaṃ budhyase rāmaṃ mahāvīryaṃ guṇonnatam

35.3.2

अयुक्तचारश् चपलो महेन्द्रवरुणोपमम्

ayuktacāraś capalo mahendravaruṇopamam

35.4

अपि स्वस्ति भवेत् तात सर्वेषां भुवि रक्षसाम्

api svasti bhavet tāta sarveṣāṃ bhuvi rakṣasām

35.4.2

अपि रामो न संक्रुद्धः कुर्याल् लोकम् अराक्षसम्

api rāmo na saṃkruddhaḥ kuryāl lokam arākṣasam

35.5

अपि ते जीवितान्ताय नोत्पन्ना जनकात्मजा

api te jīvitāntāya notpannā janakātmajā

35.5.2

अपि सीता निमित्तं च न भवेद् व्यसनं महत्

api sītā nimittaṃ ca na bhaved vyasanaṃ mahat

35.6

अपि त्वाम् ईश्वरं प्राप्य कामवृत्तं निरङ्कुशम्

api tvām īśvaraṃ prāpya kāmavṛttaṃ niraṅkuśam

35.6.2

न विनश्येत् पुरी लङ्का त्वया सह सराक्षसा

na vinaśyet purī laṅkā tvayā saha sarākṣasā

35.7

त्वद्विधः कामवृत्तो हि दुःशीलः पापमन्त्रितः

tvadvidhaḥ kāmavṛtto hi duḥśīlaḥ pāpamantritaḥ

Rāmāyaṇa