54.15

स ते दर्पं बलं वीर्यम् उत्सेकं च तथाविधम्

sa te darpaṃ balaṃ vīryam utsekaṃ ca tathāvidham

54.15.2

अपनेष्यति गात्रेभ्यः शरवर्षेण संयुगे

apaneṣyati gātrebhyaḥ śaravarṣeṇa saṃyuge

54.16

यदा विनाशो भूतानां दृश्यते कालचोदितः

yadā vināśo bhūtānāṃ dṛśyate kālacoditaḥ

54.16.2

तदा कार्ये प्रमाद्यन्ति नराः कालवशं गताः

tadā kārye pramādyanti narāḥ kālavaśaṃ gatāḥ

54.17

मां प्रधृष्य स ते कालः प्राप्तो ऽयं राक्षसाधम

māṃ pradhṛṣya sa te kālaḥ prāpto 'yaṃ rākṣasādhama

54.17.2

आत्मनो राक्षसानां च वधायान्तःपुरस्य च

ātmano rākṣasānāṃ ca vadhāyāntaḥpurasya ca

54.18

न शक्या यज्ञमध्यस्था वेदिः स्रुग्भाण्डमण्डिता

na śakyā yajñamadhyasthā vediḥ srugbhāṇḍamaṇḍitā

54.18.2

द्विजातिमन्त्रसंपूता चण्डालेनावमर्दितुम्

dvijātimantrasaṃpūtā caṇḍālenāvamarditum

54.19

इदं शरीरं निःसंज्ञं बन्ध वा घातयस्व वा

idaṃ śarīraṃ niḥsaṃjñaṃ bandha vā ghātayasva vā

54.19.2

नेदं शरीरं रक्ष्यं मे जीवितं वापि राक्षस

nedaṃ śarīraṃ rakṣyaṃ me jīvitaṃ vāpi rākṣasa

54.19.3

न हि शक्ष्याम्य् उपक्रोशं पृथिव्यां दातुम् आत्मनः

na hi śakṣyāmy upakrośaṃ pṛthivyāṃ dātum ātmanaḥ

54.20

एवम् उक्त्वा तु वैदेही क्रोधात् सुपरुषं वचः

evam uktvā tu vaidehī krodhāt suparuṣaṃ vacaḥ

54.20.2

रावणं मैथिली तत्र पुनर् नोवाच किंचन

rāvaṇaṃ maithilī tatra punar novāca kiṃcana

54.21

सीताया वचनं श्रुत्वा परुषं रोमहर्षणम्

sītāyā vacanaṃ śrutvā paruṣaṃ romaharṣaṇam

54.21.2

प्रत्युवाच ततः सीतां भयसंदर्शनं वचः

pratyuvāca tataḥ sītāṃ bhayasaṃdarśanaṃ vacaḥ

54.22

शृणु मैथिलि मद्वाक्यं मासान् द्वादश भामिनि

śṛṇu maithili madvākyaṃ māsān dvādaśa bhāmini

54.22.2

कालेनानेन नाभ्येषि यदि मां चारुहासिनि

kālenānena nābhyeṣi yadi māṃ cāruhāsini

54.22.3

ततस् त्वां प्रातराशार्थं सूदाश् छेत्स्यन्ति लेशशः

tatas tvāṃ prātarāśārthaṃ sūdāś chetsyanti leśaśaḥ

54.23

इत्य् उक्त्वा परुषं वाक्यं रावणः शत्रुरावणः

ity uktvā paruṣaṃ vākyaṃ rāvaṇaḥ śatrurāvaṇaḥ

54.23.2

राक्षसीश् च ततः क्रुद्ध इदं वचनम् अब्रवीत्

rākṣasīś ca tataḥ kruddha idaṃ vacanam abravīt

Rāmāyaṇa