55.11

तं दीनमानसं दीनम् आसेदुर् मृगपक्षिणः

taṃ dīnamānasaṃ dīnam āsedur mṛgapakṣiṇaḥ

55.11.2

सव्यं कृत्वा महात्मानं घोरांश् च ससृजुः स्वरान्

savyaṃ kṛtvā mahātmānaṃ ghorāṃś ca sasṛjuḥ svarān

55.12

तानि दृष्ट्वा निमित्तानि महाघोराणि राघवः

tāni dṛṣṭvā nimittāni mahāghorāṇi rāghavaḥ

55.12.2

ततो लक्ष्मणम् आयान्तं ददर्श विगतप्रभम्

tato lakṣmaṇam āyāntaṃ dadarśa vigataprabham

55.13

ततो ऽविदूरे रामेण समीयाय स

tato 'vidūre rāmeṇa samīyāya sa

55.13.2

विषण्णः स विषण्णेन दुःखितो दुःखभागिना

viṣaṇṇaḥ sa viṣaṇṇena duḥkhito duḥkhabhāginā

55.14

संजगर्हे ऽथ तं भ्राता ज्येष्ठो लक्ष्मणम् आगतम्

saṃjagarhe 'tha taṃ bhrātā jyeṣṭho lakṣmaṇam āgatam

55.14.2

विहाय सीतां विजने वने राक्षससेविते

vihāya sītāṃ vijane vane rākṣasasevite

55.15

गृहीत्वा च करं सव्यं लक्ष्मणं रघुनन्दनः

gṛhītvā ca karaṃ savyaṃ lakṣmaṇaṃ raghunandanaḥ

55.15.2

उवाच मधुरोदर्कम् इदं परुषम् आर्तवत्

uvāca madhurodarkam idaṃ paruṣam ārtavat

55.16

अहो लक्ष्मण गर्ह्यं ते कृतं यत् त्वं विहाय ताम्

aho lakṣmaṇa garhyaṃ te kṛtaṃ yat tvaṃ vihāya tām

55.16.2

सीताम् इहागतः सौम्य कच्चित् स्वस्ति भवेद् इति

sītām ihāgataḥ saumya kaccit svasti bhaved iti

55.17

न मे ऽस्ति संशयो वीर सर्वथा जनकात्मजा

na me 'sti saṃśayo vīra sarvathā janakātmajā

55.17.2

विनष्टा भक्षिता वापि राक्षसैर् वनचारिभिः

vinaṣṭā bhakṣitā vāpi rākṣasair vanacāribhiḥ

55.18

अशुभान्य् एव भूयिष्ठं यथा प्रादुर्भवन्ति मे

aśubhāny eva bhūyiṣṭhaṃ yathā prādurbhavanti me

55.18.2

अपि लक्ष्मण सीतायाः सामग्र्यं

api lakṣmaṇa sītāyāḥ sāmagryaṃ

55.19

इदं हि रक्षो मृगसंनिकाशं प्रलोभ्य मां दूरम् अनुप्रयातम्

idaṃ hi rakṣo mṛgasaṃnikāśaṃ pralobhya māṃ dūram anuprayātam

55.19.2

हतं कथंचिन् महता श्रमेण स राक्षसो ऽभून् म्रियमाण एव

hataṃ kathaṃcin mahatā śrameṇa sa rākṣaso 'bhūn mriyamāṇa eva

55.20

मनश् च मे दीनम् इहाप्रहृष्टं चक्षुश् च सव्यं कुरुते विकारम्

manaś ca me dīnam ihāprahṛṣṭaṃ cakṣuś ca savyaṃ kurute vikāram

55.20.2

असंशयं लक्ष्मण नास्ति सीता हृता मृता वा पथि वर्तते वा

asaṃśayaṃ lakṣmaṇa nāsti sītā hṛtā mṛtā vā pathi vartate vā

Rāmāyaṇa