57.1

अथाश्रमाद् उपावृत्तम् अन्तरा रघुनन्दनः

athāśramād upāvṛttam antarā raghunandanaḥ

57.1.2

परिपप्रच्छ सौमित्रिं रामो दुःखार्दितः पुनः

paripapraccha saumitriṃ rāmo duḥkhārditaḥ punaḥ

57.2

तम् उवाच किमर्थं त्वम् आगतो ऽपास्य मैथिलीम्

tam uvāca kimarthaṃ tvam āgato 'pāsya maithilīm

57.2.2

यदा सा तव विश्वासाद् वने विरहिता मया

yadā sā tava viśvāsād vane virahitā mayā

57.3

दृष्ट्वैवाभ्यागतं त्वां मे मैथिलीं त्यज्य लक्ष्मण

dṛṣṭvaivābhyāgataṃ tvāṃ me maithilīṃ tyajya lakṣmaṇa

57.3.2

शङ्कमानं महत् पापं यत् सत्यं व्यथितं मनः

śaṅkamānaṃ mahat pāpaṃ yat satyaṃ vyathitaṃ manaḥ

57.4

स्फुरते नयनं सव्यं बाहुश् च हृदयं च मे

sphurate nayanaṃ savyaṃ bāhuś ca hṛdayaṃ ca me

57.4.2

दृष्ट्वा लक्ष्मण दूरे त्वां सीताविरहितं पथि

dṛṣṭvā lakṣmaṇa dūre tvāṃ sītāvirahitaṃ pathi

57.5

एवम् उक्तस् तु सौमित्रिर् लक्ष्मणः शुभलक्षणः

evam uktas tu saumitrir lakṣmaṇaḥ śubhalakṣaṇaḥ

57.5.2

भूयो दुःखसमाविष्टो दुःखितं रामम् अब्रवीत्

bhūyo duḥkhasamāviṣṭo duḥkhitaṃ rāmam abravīt

57.6

न स्वयं कामकारेण तां त्यक्त्वाहम् इहागतः

na svayaṃ kāmakāreṇa tāṃ tyaktvāham ihāgataḥ

57.6.2

प्रचोदितस् तयैवोग्रैस् त्वत्सकाशम् इहागतः

pracoditas tayaivograis tvatsakāśam ihāgataḥ

57.7

आर्येणेव परिक्रुष्टं हा सीते लक्ष्मणेति च

āryeṇeva parikruṣṭaṃ hā sīte lakṣmaṇeti ca

57.7.2

परित्राहीति यद् वाक्यं मैथिल्यास् तच् छ्रुतिं गतम्

paritrāhīti yad vākyaṃ maithilyās tac chrutiṃ gatam

57.8

सा तम् आर्तस्वरं श्रुत्वा तव स्नेहेन मैथिली

sā tam ārtasvaraṃ śrutvā tava snehena maithilī

57.8.2

गच्छ गच्छेति माम् आह रुदन्ती भयविह्वला

gaccha gaccheti mām āha rudantī bhayavihvalā

57.9

प्रचोद्यमानेन मया गच्छेति बहुशस् तया

pracodyamānena mayā gaccheti bahuśas tayā

57.9.2

प्रत्युक्ता मैथिली वाक्यम् इदं त्वत्प्रत्ययान्वितम्

pratyuktā maithilī vākyam idaṃ tvatpratyayānvitam

57.10

न तत् पश्याम्य् अहं रक्षो यद् अस्य भयम् आवहेत्

na tat paśyāmy ahaṃ rakṣo yad asya bhayam āvahet

57.10.2

निर्वृता भव नास्त्य् एतत् केनाप्य् एवम् उदाहृतम्

nirvṛtā bhava nāsty etat kenāpy evam udāhṛtam

Rāmāyaṇa