67.18.2

इदं जगाद वचनं लक्ष्मणस्योपशृण्वतः

idaṃ jagāda vacanaṃ lakṣmaṇasyopaśṛṇvataḥ

67.19

रावणेन हृता सीता मम भार्या यशस्विनी

rāvaṇena hṛtā sītā mama bhāryā yaśasvinī

67.19.2

निष्क्रान्तस्य जनस्थानात् सह भ्रात्रा यथासुखम्

niṣkrāntasya janasthānāt saha bhrātrā yathāsukham

67.20

नाममात्रं तु जानामि न रूपं तस्य रक्षसः

nāmamātraṃ tu jānāmi na rūpaṃ tasya rakṣasaḥ

67.20.2

निवासं वा प्रभावं वा वयं तस्य न विद्महे

nivāsaṃ vā prabhāvaṃ vā vayaṃ tasya na vidmahe

67.21

शोकार्तानाम् अनाथानाम् एवं विपरिधावताम्

śokārtānām anāthānām evaṃ viparidhāvatām

67.21.2

कारुण्यं सदृशं कर्तुम् उपकारे च वर्तताम्

kāruṇyaṃ sadṛśaṃ kartum upakāre ca vartatām

67.22

काष्ठान्य् आनीय शुष्काणि काले भग्नानि कुञ्जरैः

kāṣṭhāny ānīya śuṣkāṇi kāle bhagnāni kuñjaraiḥ

67.22.2

भक्ष्यामस् त्वां वयं वीर श्वभ्रे महति कल्पिते

bhakṣyāmas tvāṃ vayaṃ vīra śvabhre mahati kalpite

67.23

स त्वं सीतां समाचक्ष्व येन वा यत्र वा हृता

sa tvaṃ sītāṃ samācakṣva yena vā yatra vā hṛtā

67.23.2

कुरु कल्याणम् अत्यर्थं यदि जानासि तत्त्वतः

kuru kalyāṇam atyarthaṃ yadi jānāsi tattvataḥ

67.24

एवम् उक्तस् तु रामेण वाक्यं दनुर् अनुत्तमम्

evam uktas tu rāmeṇa vākyaṃ danur anuttamam

67.24.2

प्रोवाच कुशलो वक्तुं वक्तारम् अपि राघवम्

provāca kuśalo vaktuṃ vaktāram api rāghavam

67.25

दिव्यम् अस्ति न मे ज्ञानं नाभिजानामि मैथिलीम्

divyam asti na me jñānaṃ nābhijānāmi maithilīm

67.25.2

यस् तां ज्ञास्यति तं वक्ष्ये दग्धः स्वं रूपम् आस्थितः

yas tāṃ jñāsyati taṃ vakṣye dagdhaḥ svaṃ rūpam āsthitaḥ

67.26

अदग्धस्य हि विज्ञातुं शक्तिर् अस्ति न मे प्रभो

adagdhasya hi vijñātuṃ śaktir asti na me prabho

67.26.2

राक्षसं तं महावीर्यं सीता येन हृता तव

rākṣasaṃ taṃ mahāvīryaṃ sītā yena hṛtā tava

67.27

विज्ञानं हि महद् भ्रष्टं शापदोषेण राघव

vijñānaṃ hi mahad bhraṣṭaṃ śāpadoṣeṇa rāghava

67.27.2

स्वकृतेन मया प्राप्तं रूपं लोकविगर्हितम्

svakṛtena mayā prāptaṃ rūpaṃ lokavigarhitam

67.28

किं तु यावन् न यात्य् अस्तं सविता श्रान्तवाहनः

kiṃ tu yāvan na yāty astaṃ savitā śrāntavāhanaḥ

Rāmāyaṇa