11.30.2

दुन्दुभे विदितो मे ऽसि रक्ष प्राणान् महाबल

dundubhe vidito me 'si rakṣa prāṇān mahābala

11.31

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वानरेन्द्रस्य धीमतः

tasya tadvacanaṃ śrutvā vānarendrasya dhīmataḥ

11.31.2

उवाच दुन्दुभिर् वाक्यं क्रोधात् संरक्तलोचनः

uvāca dundubhir vākyaṃ krodhāt saṃraktalocanaḥ

11.32

न त्वं स्त्रीसंनिधौ वीर वचनं वक्तुम् अर्हसि

na tvaṃ strīsaṃnidhau vīra vacanaṃ vaktum arhasi

11.32.2

मम युद्धं प्रयच्छ त्वं ततो ज्ञास्यामि ते बलम्

mama yuddhaṃ prayaccha tvaṃ tato jñāsyāmi te balam

11.33

अथ वा धारयिष्यामि क्रोधम् अद्य निशाम् इमाम्

atha vā dhārayiṣyāmi krodham adya niśām imām

11.33.2

गृह्यताम् उदयः स्वैरं कामभोगेषु वानर

gṛhyatām udayaḥ svairaṃ kāmabhogeṣu vānara

11.34

यो हि मत्तं प्रमत्तं वा सुप्तं वा रहितं भृशम्

yo hi mattaṃ pramattaṃ vā suptaṃ vā rahitaṃ bhṛśam

11.34.2

हन्यात् स भ्रूणहा लोके त्वद्विधं मदमोहितम्

hanyāt sa bhrūṇahā loke tvadvidhaṃ madamohitam

11.35

स प्रहस्याब्रवीन् मन्दं क्रोधात् तम् असुरोत्तमम्

sa prahasyābravīn mandaṃ krodhāt tam asurottamam

11.35.2

विसृज्य ताः स्त्रियः सर्वास् ताराप्रभृतिकास् तदा

visṛjya tāḥ striyaḥ sarvās tārāprabhṛtikās tadā

11.36

मत्तो ऽयम् इति मा मंस्था यद्य् अभीतो ऽसि

matto 'yam iti mā maṃsthā yady abhīto 'si

11.36.2

मदो ऽयं सम्प्रहारे ऽस्मिन् वीरपानं समर्थ्यताम्

mado 'yaṃ samprahāre 'smin vīrapānaṃ samarthyatām

11.37

तम् एवम् उक्त्वा संक्रुद्धो मालाम् उत्क्षिप्य काञ्चनीम्

tam evam uktvā saṃkruddho mālām utkṣipya kāñcanīm

11.37.2

पित्रा दत्तां महेन्द्रेण युद्धाय व्यवतिष्ठत

pitrā dattāṃ mahendreṇa yuddhāya vyavatiṣṭhata

11.38

विषाणयोर् गृहीत्वा तं दुन्दुभिं गिरिसंनिभम्

viṣāṇayor gṛhītvā taṃ dundubhiṃ girisaṃnibham

11.38.2

वाली व्यापातयांचक्रे ननर्द च महास्वनम्

vālī vyāpātayāṃcakre nanarda ca mahāsvanam

11.39

युद्धे प्राणहरे तस्मिन् निष्पिष्टो दुन्दुभिस् तदा

yuddhe prāṇahare tasmin niṣpiṣṭo dundubhis tadā

11.39.2

श्रोत्राभ्याम् अथ रक्तं तु तस्य सुस्राव

śrotrābhyām atha raktaṃ tu tasya susrāva

11.39.3

पपात च महाकायः क्षितौ पञ्चत्वम् आगतः

papāta ca mahākāyaḥ kṣitau pañcatvam āgataḥ

Rāmāyaṇa