30.43.2

राजंस् तिष्ठ स्वसमये भव सत्यप्रतिश्रवः

rājaṃs tiṣṭha svasamaye bhava satyapratiśravaḥ

31.1

अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवः सचिवैः सह

aṅgadasya vacaḥ śrutvā sugrīvaḥ sacivaiḥ saha

31.1.2

लक्ष्मणं कुपितं श्रुत्वा मुमोचासनम् आत्मवान्

lakṣmaṇaṃ kupitaṃ śrutvā mumocāsanam ātmavān

31.2

सचिवान् अब्रवीद् वाक्यं निश्चित्य गुरुलाघवम्

sacivān abravīd vākyaṃ niścitya gurulāghavam

31.2.2

मन्त्रज्ञान् मन्त्रकुशलो मन्त्रेषु परिनिष्ठितः

mantrajñān mantrakuśalo mantreṣu pariniṣṭhitaḥ

31.3

न मे दुर्व्याहृतं किंचिन् नापि मे दुरनुष्ठितम्

na me durvyāhṛtaṃ kiṃcin nāpi me duranuṣṭhitam

31.3.2

लक्ष्मणो राघवभ्राता क्रुद्धः किम् इति चिन्तये

lakṣmaṇo rāghavabhrātā kruddhaḥ kim iti cintaye

31.4

असुहृद्भिर् ममामित्रैर् नित्यम् अन्तरदर्शिभिः

asuhṛdbhir mamāmitrair nityam antaradarśibhiḥ

31.4.2

मम दोषान् असंभूताञ् श्रावितो राघवानुजः

mama doṣān asaṃbhūtāñ śrāvito rāghavānujaḥ

31.5

अत्र तावद् यथाबुद्धि सर्वैर् एव यथाविधि

atra tāvad yathābuddhi sarvair eva yathāvidhi

31.5.2

भवद्भिर् निश्चयस् तस्य विज्ञेयो निपुणं शनैः

bhavadbhir niścayas tasya vijñeyo nipuṇaṃ śanaiḥ

31.6

न खल्वस्ति मम त्रासो लक्ष्मणान्नापि राघवात्

na khalvasti mama trāso lakṣmaṇānnāpi rāghavāt

31.6.2

मित्रं त्व् अस्थानकुपितं जनयत्येव सम्भ्रमम्

mitraṃ tv asthānakupitaṃ janayatyeva sambhramam

31.7

सर्वथा सुकरं मित्रं दुष्करं परिपालनम्

sarvathā sukaraṃ mitraṃ duṣkaraṃ paripālanam

31.7.2

अनित्यत्वात् तु चित्तानां प्रीतिर् अल्पे ऽपि भिद्यते

anityatvāt tu cittānāṃ prītir alpe 'pi bhidyate

31.8

अतोनिमित्तं त्रस्तो ऽहं रामेण तु महात्मना

atonimittaṃ trasto 'haṃ rāmeṇa tu mahātmanā

31.8.2

यन् ममोपकृतं शक्यं प्रतिकर्तुं न तन् मया

yan mamopakṛtaṃ śakyaṃ pratikartuṃ na tan mayā

31.9

सुग्रीवेणैवम् उक्तस् तु हनुमान् हरिपुंगवः

sugrīveṇaivam uktas tu hanumān haripuṃgavaḥ

31.9.2

उवाच स्वेन तर्केण मध्ये वानरमन्त्रिणाम्

uvāca svena tarkeṇa madhye vānaramantriṇām

31.10

सर्वथा नैतद् आश्चर्यं यत् त्वं हरिगणेश्वर

sarvathā naitad āścaryaṃ yat tvaṃ harigaṇeśvara

Rāmāyaṇa