61.14.2

ब्राह्मणानां सुराणां च मुनीनां वासवस्य च

brāhmaṇānāṃ surāṇāṃ ca munīnāṃ vāsavasya ca

61.15

इच्छाम्यहम् अपि द्रष्टुं भ्रातारौ रामलक्ष्मणौ

icchāmyaham api draṣṭuṃ bhrātārau rāmalakṣmaṇau

61.15.2

नेच्छे चिरं धारयितुं प्राणांस्त्यक्ष्ये कलेवरम्

necche ciraṃ dhārayituṃ prāṇāṃstyakṣye kalevaram

62.1

एतैर् अन्यैश्च बहुभिर् वाक्यैर् वाक्यविशारदः

etair anyaiśca bahubhir vākyair vākyaviśāradaḥ

62.1.2

मां प्रशस्याभ्यनुज्ञाप्य प्रविष्टः स स्वम् आश्रमम्

māṃ praśasyābhyanujñāpya praviṣṭaḥ sa svam āśramam

62.2

कन्दरात् तु विसर्पित्वा पर्वतस्य शनैः शनैः

kandarāt tu visarpitvā parvatasya śanaiḥ śanaiḥ

62.2.2

अहं विन्ध्यं समारुह्य भवतः प्रतिपालये

ahaṃ vindhyaṃ samāruhya bhavataḥ pratipālaye

62.3

अद्य त्वेतस्य कालस्य साग्रं वर्षशतं गतम्

adya tvetasya kālasya sāgraṃ varṣaśataṃ gatam

62.3.2

देशकालप्रतीक्षो ऽस्मि हृदि कृत्वा मुनेर् वचः

deśakālapratīkṣo 'smi hṛdi kṛtvā muner vacaḥ

62.4

महाप्रस्थानम् आसाद्य स्वर्गते तु निशाकरे

mahāprasthānam āsādya svargate tu niśākare

62.4.2

मां निर्दहति संतापो वितर्कैर् बहुभिर् वृतम्

māṃ nirdahati saṃtāpo vitarkair bahubhir vṛtam

62.5

उत्थितां मरणे बुद्धिं मुनिवाक्यैर् निवर्तये

utthitāṃ maraṇe buddhiṃ munivākyair nivartaye

62.5.2

बुद्धिर् या तेन मे दत्ता प्राणसंरक्षणाय तु

buddhir yā tena me dattā prāṇasaṃrakṣaṇāya tu

62.5.3

सा मे ऽपनयते दुःखं दीप्तेवाग्निशिखा तमः

sā me 'panayate duḥkhaṃ dīptevāgniśikhā tamaḥ

62.6

बुध्यता च मया वीर्यं रावणस्य दुरात्मनः

budhyatā ca mayā vīryaṃ rāvaṇasya durātmanaḥ

62.6.2

पुत्रः संतर्जितो वाग्भिर् न त्राता मैथिली कथम्

putraḥ saṃtarjito vāgbhir na trātā maithilī katham

62.7

तस्या विलपितं श्रुत्वा तौ च सीताविनाकृतौ

tasyā vilapitaṃ śrutvā tau ca sītāvinākṛtau

62.7.2

न मे दशरथस्नेहात् पुत्रेणोत्पादितं प्रियम्

na me daśarathasnehāt putreṇotpāditaṃ priyam

62.8

तस्य त्वेवं ब्रुवाणस्य संपातेर् वानरैः सह

tasya tvevaṃ bruvāṇasya saṃpāter vānaraiḥ saha

62.8.2

उत्पेततुस्तदा पक्षौ समक्षं वनचारिणाम्

utpetatustadā pakṣau samakṣaṃ vanacāriṇām

Rāmāyaṇa