19.46

दीक्षा हि नाम संस्कारो न त्वन्यत्सो ऽस्ति चास्य हि

dīkṣā hi nāma saṃskāro na tvanyatso 'sti cāsya hi

19.46.2

अत एव निजं शास्त्रं पठति क्वापि सामये

ata eva nijaṃ śāstraṃ paṭhati kvāpi sāmaye

19.47

तच्छ्रुत्वा को ऽपि धन्यश्चेन्मुच्यते नास्य सा क्षतिः

tacchrutvā ko 'pi dhanyaścenmucyate nāsya sā kṣatiḥ

19.47.2

शास्त्रनिन्दां मैष कार्षीद्द्वयोः पातित्यदायिनीम्

śāstranindāṃ maiṣa kārṣīddvayoḥ pātityadāyinīm

19.48

इत्येवंपरम् एतन्नादीक्षिताग्रे पठेदिति

ityevaṃparam etannādīkṣitāgre paṭhediti

19.48.2

यथा च समयी काष्ठे लोष्टे वा मन्त्रयोजनाम्

yathā ca samayī kāṣṭhe loṣṭe vā mantrayojanām

19.49

कुर्वंस्तस्मिंश्चलत्येति न लोपं तद्वदत्र हि

kurvaṃstasmiṃścalatyeti na lopaṃ tadvadatra hi

19.49.2

यतो ऽस्य प्रत्ययप्राप्तिप्रेप्सोः समयिनस्तथा

yato 'sya pratyayaprāptiprepsoḥ samayinastathā

19.50

प्रवृत्तस्य स्वभावेन तस्मिन्मुक्ते न वै क्षतिः

pravṛttasya svabhāvena tasminmukte na vai kṣatiḥ

19.50.2

साधकस्तु सदा साध्ये फले नियतियन्त्रणात्

sādhakastu sadā sādhye phale niyatiyantraṇāt

19.51

मक्षिकाश्रुतमन्त्रो ऽपि प्रायश्चित्तौचितीं चरेत्

makṣikāśrutamantro 'pi prāyaścittaucitīṃ caret

19.51.2

इत्थं सद्यःसमुत्क्रान्तिर्योक्ता तामाज्ञया गुरोः

itthaṃ sadyaḥsamutkrāntiryoktā tāmājñayā guroḥ

19.52

समय्यादिरपि प्रोक्तकाले प्रोक्तार्थसिद्धये

samayyādirapi proktakāle proktārthasiddhaye

19.52.2

स्वयं कुर्यात्समभ्यस्तप्राणचारगमागमः

svayaṃ kuryātsamabhyastaprāṇacāragamāgamaḥ

19.53

अकृताधिकृतिर्वापि गुरुः समयशुद्धये

akṛtādhikṛtirvāpi guruḥ samayaśuddhaye

19.53.2

अधस्तनपदावस्थो नतु ज्ञानेद्धचेतनः

adhastanapadāvastho natu jñāneddhacetanaḥ

19.54

इतीयं सद्य उत्क्रान्तिः सूचिता मालिनीमते

itīyaṃ sadya utkrāntiḥ sūcitā mālinīmate

19.54.2

स्वयं वा गुरुणा वाथ कार्यत्वेन महेशिना

svayaṃ vā guruṇā vātha kāryatvena maheśinā

19.55

सर्वं भोगं विरूपं तु मत्वा देहं त्यजेद्यदि

sarvaṃ bhogaṃ virūpaṃ tu matvā dehaṃ tyajedyadi

19.55.2

तदा तेन क्रमेणाशु योजितः समयी शिवः

tadā tena krameṇāśu yojitaḥ samayī śivaḥ

Tantrāloka